Baarn naar Soesterberg

Donderdag 29 september er is mooi weer voorspeld, het zou zelfs 21° Celsius worden dus een etappe Trekvogelpad inplannen. Die ochtend fietsenrek op de auto fiets erop en op naar Soesterberg waar ik de auto parkeer bij Leen Bakker aan de Amersfoortseweg. Daar vandaan via knooppunten route naar kasteel Groeneveld in Baarn, waar ik met wandelen wil starten. Nog wel fris op de fiets maar een prachtige route van 19 km, mooie afstand om de beenspieren los te maken. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik een e-bike heb dus is de inspanning niet te groot. Na een klein uurtje fietsen bereik ik kasteel Groeneveld, waar het al druk is in verband met FINE art & antiques fair 2018 een evenement wat druk werd bezocht. Even een broodje eten (het was al half elf) en naar de mensen kijken en ben toen gaan lopen. Via een lange laan richting spoorweg-overgang. Deze is afgesloten (oud boekje) en je wordt keurig naar een voetgangers viaduct over het spoor geleid. Prettige gedachte dat je niet een onbewaakte overgang over hoeft te steken. De route loopt door een bosgebied achter de camping “de Zevenlinden” langs. Vroeger was deze camping van Staatsbosbeheer toen lekker primitief nu een luxe camping. Bij paddenstoel 20196 loop je door het Maartensdijksche Bosch richting Lage Vuursche. In dit gedeelte moet ik iets gemist hebben want paddenstoel 20023 heb ik niet gevonden. Geen nood ik heb Osman+ op mijn telefoon en hierop worden alle LAW’s weergegeven. Ik heb gekozen om direct naar Lage Vuursche te lopen om daar de route weer op te pakken. In Lage Vuursche waren bussen met oude van dagen gelost die direct alle terrassen van de pannenkoeken huizen in bezit namen. Gelukkig had ik al een broodje gegeten en kon snel langs de drukte het bos weer in. Via 300 Roedenlaan (heet echt zo) aan de achterzijde van Drakenstein naar landgoed Pijnenburg via brede lanen met links en rechts eikenbomen. Daarna volgt landgoed Op Hees onderweg kom je bos, akkers en misschien zelfs wilde dieren tegen! Op Hees is onderdeel van ‘De Laagte van Pijnenburg’, die loopt van Soest tot Maartensdijk. Een prachtig onderhouden gebied, maar dat geld eigenlijk voor alle landgoederen in de omgeving. Bij Soestduinen over het spoor en links de zandduinen. (Kopie Wikipedia. De Utrechtse Heuvelrug is een stuwwal die is gevormd door opschuivend landijs in de voorlaatste ijstijd, het Saalien. In de op het Saalien volgende warmere periode, het Eemien, was Nederland vrijwel geheel bedekt met loofbomen. Dit interglaciaal eindige ongeveer 80.000 jaar geleden. Toen brak opnieuw een ijstijd aan, en daalde de zeespiegel sterk. Tijdens deze laatste ijstijd, het Weichselien, kwam in Nederland geen landijs voor, maar er heerste wel een uiterst extreem klimaat. De bodem was geheel bevroren, alle vegetatie verdween en de wind kreeg vrij spel. Er werden toen in de luwte van de heuvelrug, aan de noordoostzijde, dikke zandpakketten afgezet door de heersende westenwind) Langs de zandduinen naar de volgende spoorweg overgang. Op de kruising waar je linksaf moet zijn de markeringen niet helder. Op de paal in  de Heeserspoor WZ  staat een rood/wit kruis wat aangeeft niet inslaan. Osman+ gaf de doorslag en ben hier toch linksaf geslagen richting Theehuis ’t Hoogt. Hier een heerlijke kop koffie met een appelpunt genomen voor ik verder naar de auto liep. Het laatste stuk is erg saai, je loopt langs de N413 waar heel veel verkeer over gaat. Helaas kun je niet anders dan dit stuk te volgen. Aangekomen bij de auto rugzak af en naar kasteel Groeneveld mijn fiets ophalen. Het was een heerlijke wandeling en gelukkig zat het weer mee.