Brummen naar Vorden

Donderdag 10-10-2019 is het weer tijd voor een etappe Trekvogelpad. Vroeg weer op en met de auto naar Vorden. Dit keer geen fiets mee maar met de trein van Vorden, waar ik de auto bij het station parkeer via Zutphen naar Brummen. Het was nog even hollen om de trein van 9:15 uur te halen om uiteindelijk om 9:45 in Brummen te arriveren. Het weer is redelijk en er is af en toe blauwe lucht te zien. De afstand in het boekje is 19 kilometer maar ik reken altijd van start tot eindpunt. In dit geval van station naar station. Dan loop ik door een dromerig dorpje richting de IJssel die ik straks met de pont zal oversteken. Ik heb ook kleingeld bij me gestopt want ik denk dat ik op de pont niet kan pinnen. Ik wandel Brummen uit stukje langs de N348 en door de Brummense Waarden naar de Bronkhorsterveer. De pont vaart niet bij ijsgang, boven windkracht 7 en bij hoogwater. Ik moest de veerbaas € 1,00 betalen voor de oversteek. Bij aankomst lag de pont aan de andere kant van de IJssel en moest ik de scheepsbel bij het wachthuisje luiden, wat niet hielp. Dan maar zwaaien met mijn wandelstokken en ja hoor dat hielp. Ik was op dat moment de enige passagier die naar de overkant moest. Aangekomen aan de overkant loop ik Bronkhorst in. Je vraagt je af is het een dorp of is het een stadje? Officieel is Bronkhorst het kleinste stadje van Nederland want het heeft stadsrechten maar wat betreft grote en uitstraling is dit Gelderse plaatsje met maar een handjevol huizen echt een dorp en heeft 90 inwoners. De route gaat het dorp uit en dan links een doodlopende weg in. Dit is een weg voor de boeren om met hun tractor het land te bewerken. Op het moment dat ik hier liep waren en werden de maiskolven geoogst en was deze weg één modderpoel. Mijn schoenen kregen extra zolen en het werd glibberen over de weg. Dit bleef tot ik de N314 had bereikt waar het schouwpad langs de Baakse Beek begon. In dit weiland liep ik de extra zolen van mijn schoenen af. Ik vond dit een leuk stuk zo langs de nieuwsgierige koeien en zo nu en dan langs het schrikdraad wat makkelijk te passeren was. Uiteindlijk loop ik Wichmond binnen en bij Ludgerusgebouw Vierakker is het de moeite waard om te pauzeren en te genieten van chocolademelk met bonbons. Hierna richting kasteel Hackfort en de Veengoot oversteken dan door een prachtig natuurgebied. Voor de Veengoot verzwik ik mijn enkel en kom lelijk op mijn neus te vallen. Mijn neus bloede hevig maar gelukkig heb ik de verbandmiddelen bij de hand. Twee dames die achter mij liepen hielpen mij overeind en het bloed te stelpen om er uiteindelijk een pleister op te plakken. Bedankt lieve dames. Via kasteel Hackfort gaat de route richting Delden om uiteindelijk af te buigen naar Vorden waar het Trekvogelpad samen komt met het Pieterpad. Hier ben ik maart 2004 langs geweest toen ik het Pieterpad liep. Vanaf kasteel Vorden loop ik naar het station waar de auto staat geparkeerd. De teller staat op 21 kilometer. Moe maar voldaan ga ik op weg naar huis. O ja van mijn enkel heb ik geen last gehad ondanks dat hij iets dikker was geworden. Op naar de volgende etappe.