Rhenen naar Ede-Wageningen

Woensdag 3 juli 2019 was het weer tijd voor een etappe van het Trekvogelpad. Met de trein van acht uur vanaf Amsterdam naar Rhenen en om negen uur liep ik richting de Neder-Rijn. Het pad loopt een stuk parallel aan de rivier tot er links een stalentrap naar boven gaat. Ik vraag me af hoe je hier als het regent omhoog moet. Het lijkt me erg glad te worden dan, maar geen zorgen vandaag schijnt de zon al hoewel ik nog een lange broek en een fleece jack aan heb omdat het fris is. Boven aan de trap loop je op de Grebbeberg met een prachtig uitzicht over het rivieren gebied. De Grebbeberg steekt als een boeg van een schip het rivierengebied in. De route wordt hier erg slecht aangegeven en ik moet veel gebruik maken van mijn trouwe vriend de GPS. Zelf heb ik niet zo’n best richtingsgevoel. Onderweg is er een uitkijkpunt wat over de Blauwe Kamer uitkijkt. Mooie plek om te eten en koffie te drinken. Uiteindelijk kom ik uit bij de Gedenkplaats Ereveld Grebbelinie. Ik was hier onder de indruk van de tekst op de gedenkplaat, gemaakt door J.C. Bloem. Hij was een Nederlands dichter en essayist over poëzie

De tekst luidt:

Vijf dagen en de vrijheid ging verloren

Vijf jaar en eerst toen werd zij herboren

Zo moeizaam triomfeert gerechtigheid

Aan dit besef zij deze grond gewijd.

Ik ben over het Ereveld gegaan en even stilgestaan bij enkele graven. Jongens van net 20 jaar liggen hier begraven. Ook heb ik het infocentrum bezocht, de moeite waard, om vervolgens de route weer op te pakken richting kazemat S17, Deze kazemat maakte deel uit van de Grebbelinie. Type SZW was bewapend met een zwaar machinegeweer en had drie schietgaten. De kazemat is gebouwd in 1939 en 1940. Hierna loop ik in de richting van het Valleikanaal waarlangs een smalle asfaltweg loopt. Het is een lang stuk met links Hooilanden en rechts het kanaal. Het is geen saai stuk en je kan heerlijk lopen mijmeren, winnen de Oranje Leeuwinnen vanavond (als ik dit schrijf hebben ze gelukkig gewonnen), liedjes die niet meer uit je hoofd gaan en genieten van de omgeving. Na over de brug richting De Kraats te gaan merk je veel van de werkzaamheden van het land, wat weer in de oude staat wordt teruggebracht. Vroeger werd hier veen gestoken en het turf werd via het Valleikanaal vervoerd. Verder gaat de route over een graspad en langs vele boerderijen. Even voor Bennekom loop ik langs twee heren die mij vroegen of ik het Trekvogelpad liep. Ik antwoord; ja en het bleek dat ook zij lange afstand wandelaars zijn. Al gauw gaat het gesprek over wat er al is gelopen en waar ze nog willen lopen. De één het Pieterpad en de ander de GR65 grappig de verhalen die dan worden verteld. Na een half uur kleppen zei ik dat ik toch echt weer verder wilde lopen anders stond ik er waarschijnlijk nu nog. Al gauw hierna liep ik Ede binnen en wandelde over de Edeseweg naar het station waar ik de trein weer kon nemen naar Amsterdam. Vandaag 22,4 kilometer gelopen over heel veel asfalt, maar ondanks dat vond ik het een leuke route heel afwisselend qua omgeving. Zo nu de Utrechtse Heuvelrug verlaten en verder door naar de Veluwe.